Ben söz dinlerim, Ey Aşk ama senin istediğin ne? Seni ateş yollarında izledim, artık alevler tüketti beni. Gözlerimi açtım ve kötülüğün koruduğu karanlığı gördüm; dilim çözüldü ama konuşmak beni korumadı kederden. Hasret kucakladı beni, Ey Aşk, sevgilinin öpüşleri olmadan dinmeyen ruh açlığıyla. Güçten düştüm , Aşk. Neden çekişiyorsun benimle, sen zaten güçlüsün? Niçin yükleniyorsun bana ki, sen adilsin? Neden beni terk ediyorsun, sen varoluşumsun?

Halil Cibran,

Bir Damla Yaş Bir Gülümseyiş, Bir Masal meselinden.