Emre BAKIR » yorumlarım

Munzur’da Kar

Emre — Mon, 30 Jan 2012 03:52:22 +0000

Her düşen kar tanesini bünyesine katıp uzaklara götürecek gibi durur munzur. ona öylece uzaktan bakınca görünen odur. oysa erzincan yakasından ya da perteğin ucundan kıvrıla kıvrıla gelen soğuk hava katılaştırınca çehresini nehrin, farklı görünmeye başlar şehrin merkezinden, bayraktepe’den, atatürk mahallesi’nden. kıvrıla kıvrıla gelir çünkü dört bir yanında dersim’in dağları öldürür soğuğu, sıcağı. ama en güzel tepelerden görünür. yavaş yavaş donar nehrin üstü, kıyılardan ortalara doğru, daha durgun sulardan daha akıntılı sulara… sonra beyazlaşır nehrin üstü; maviliğini, yeşilliğini ardına bırakırcasına. sahil boyunca uzanan dağlarına beyazlığına karışmak istercesine. herkese yağar beyaz taneler, ayırt etmez ırkları, düşünceleri, yıldızları, apoletleri. herkese sunar güzelliklerini. ve herkesi iter sıcak yuvalarına. öykü’de oturup bir kahve/çay sıcaklığında kitabını okumaktır kar yağışı. sigaranı yakmak ve göğe süzülüşünü izlemektir munzur beyazlara bürünürken. 6 ay önce oltaların sallandığı, bedenlerin serinlediğini nehrin dönüşüdür, aslına. doğanın kendinde yenilenmesine. bir zamanların kızıllığının utancıdır belki aklığı. o kızıllığı örtmektir bütün derdi. insanlığa olan borcudur.
her bahara yeni bir umut taşımaktır o beyazlık, kirlerinden arınmışlıktır. insanlığa bir umut yakmaktır. bir sorgulamadır.
bir slogandır, ‘yaşasın doğanın tüm renkleri’ diyen.
bir arayıştır; gözelerden başlayıp bir kolu erzincan’a, bir kolu elazığ’a koşan…
beyaz güzeldir, tüm renklerin arasında. kar munzur’da daha bir başkadır.

Sessiz Oda

Emre — Sun, 29 Jan 2012 07:37:07 +0000

Karşılıklı bi susuşmaydı söylenmeyenlerin ifadesi. Farkındaydılar ama kelimelerin sessizliği yüzleşmekten daha kolaydı ve acıyı daha tatlı kılıyordu. Sustukça ömürleri uzuyor, sustukça tepkiler çığ gibi yitikleşiyor, sustukça sevişiyorlardı kimsesizlikle. Bedenlerinde gezinmeyen ruhların biri dünyanın bir yerinde, bir diğeri bambaşka yerlerindeydi kimi zaman. Orada başka kadınlar başka erkekler oluyorlar. Ve başka kadınlara başka erkeklere karışıyorlardı. Başka vücutlarda kendilerini, başkalarının vücutlarında onu buluyorlardı. Ruhları seyyahtı ama bedenleri aynı odada suskun.

Sessizliği ‘Işığı kapatıyorum’ diyen ve ardından sessiz çığlıkların geleceği bir ses bozdu.

Olur dedi sadece.

Işığı kapattı…

Yatağın iki farklı köşesinde onları birbirine denk tutan battaniyeyi çekti üzerlerine…

Öpücük kondurdu yanaklarına…

Uyudular ölmeye…

Yalan Dünya’ya Bir de Buradan Bakmak

Emre — Tue, 24 Jan 2012 17:40:20 +0000

2004-2009 yılları arasında keyifle izlediğimiz Avrupa Yakası’nı eminim hepimiz tebessümle hatırlayacağız. Hatırlayacağız diyorum çünkü 3 yıl önce bitmiş olmasına rağmen hala tadı damağımızda birçoğumuzun. Gülerek, eğlenerek izledik fakat ben bu yazıda farklı bir noktadan bakmak istiyorum. Dizinin bize kazandırdıklarından birtanesi de antisosyal, obsesif, histerik vb. ‘zor kişilikleri’ gündelik yaşama aktarması ve belki de sevdirmesiydi. Onların bir psikiyatri kliniğinde patoloji olarak nitelendirilen davranışlarını izlerken kahkahalara boğulmuşluğumuzdur. Peker Açıkalın’ın canlandırdığı Gaffur, Hasibe Eren’in canlandırdığı Makbule, Engin Günaydın’ın canlandırdığı Burhan, Binnur Kaya’nın canlandırdığı Şahika karakterleri gözlerimizin önüne geldi mi? Dizinin bize bu açıdan çok önemli bir kazanımı olduğu düşüncesindeyim. Hatta bu tiplemelerin taklitleri bile özellikle çocuk ve ergen grupları arasında sosyal kabul artırıcı faktörler haline dönüştü. Bir yanda silahlı şoven bir karakter olan Polat Alemdar var iken açıkçası bu tatlı patolojik karakterlerin modellenmesi daha efdal geldi.

Gülse Birsel’li yeni dizisi Yalan Dünya başlayalı 2 hafta oldu. Dizide, İzmir’den İstanbul’a oyunculuk yapmak için gelen Deniz ve kardeşi’nin etrafında oluşturulan bir yaşam biçimi ile, Altan Erkekli’nin aile reisi olduğu, Beyazıt Öztürk, Hasibe Eren, Olgun Şimşek’li bir muhafazakar aile örüntüsü 2 ana unsur olarak göze çarpıyor.

Eğer sorunlarınızı mizahla ifade edebilme noktasına gelmişseniz, artık konuşuyorsunuzdur ve çözüm o kadar da uzağınızda değildir.

Özellikle AKP iktidarıyla birlikte yükselen muhafazakar ‘yeşil sermaye’ değerlerinin şehirlere taşınması ve iktidarın gücüyle toplumsal alanın bir çok noktasına nüfuz etmesiyle birlikte sosyolojik bir çok olgu ortaya atıldı son dönemlerde. Mehmet Altan’ın kent dindarlığı ve Muzaffer Şerif’in mahalle baskısı kavramları öne çıkan sosyolojik kavramlardan.

Yalan Dünya’nın ilk 2 bölümünde; muhafazakar ve yeni şehirleşen bir aile ile nispeten daha önce bu sürecini tamamlamış klasik Nişantaşı ahalisinin gündelik yaşamdaki farklılık ve çatışmaları Gülse Birsel karakterleriyle ekrana taşındı.

Ben keyifle izledim ilk 2 bölümü, herkes gibi Orçun karakterini çok beğendim. Hala izlemeyenlere tavsiye ediyor, izleyenlere de bir de bu gözle bakmayı öneriyorum.

Psikolojik Danışman Olmak

Emre — Fri, 02 Oct 2009 10:32:54 +0000

Psikolojik danışman olmak güzel, ilginç bir duygu. Aslında bir duygu demek eksik olur, birden fazla duyguyu aynı anda yaşadığınızı hissedebildiğiniz durumların bütünü.

Psikolojik danışman olmak dürtüsel bir istek olan insanlara yardım etme güdüsünün yansıması.

Psikolojik danışman olmak bir haz, senden yardım talebinde bulunan danışanlarına sunabildiğin katkılarının sonuçlarından memnun olmaya dönük.

Psikolojik danışman olmak bir yaşam biçimi her şeyden ötesi. Bir stil. İletişiminle, bakış açınla, yaratıcılığınla ve diğer danışmanlık gererklilikleriyle.

Psikolojik danışman olmak; gülümsemek, sevinçle, samimi.

4 aya yakın bir zaman önce psikolojik danışman üvanıyla mezun oldum. ve 1.5 aydır fiilen çalışma yaşamının içerisindeyim. Veliler, öğrenciler, öğretmenler, idareciler ve bütünüyle hepsine yönelik bir yardım sürecinin başındayım. İşimde mutluyum. İşimi seviyorum.

Psikolojik danışman olmak, işte bu dediğim andan ibaret.

Bir İlişki 50 Günde Nasıl Kurtulur?

Emre — Wed, 06 May 2009 21:25:38 +0000

20 günü bulmuş yazmayalı. İçimde bir kıpırtı oluştu birkaç saat önce bitirdiğim kitabın ardına birşeyler yazıştırmak için. İnternetten baktım da kitap hakkında yazılmış pek şey yok. Ben yazayım dedim. Hem de ilk kitabı olan yazarımızı biraz cesaretlendireyim. Ebru Tuay Üzümcü‘den bahsediyorum. O bir Psikolojik Danışman. Her ne kadar aile terapistiyim dese de ben Psikolojik Danışman ünvanını kullanacağım. Marmara Üniversitesi PDR bölümü mezunu. Uzun yıllar Doğan Cüceloğlu’nun asistanlığını, öğrenciliği yapmış şanslı bir insan. Bu kadar şans kendisine yetmezmiş gibi bir de Doğan Cüceloğlu’nun bursuyla A.B.D’de aile terapisi yüksek lisansı yapmış. Şakayı bir yana bırakacak olursam takdir ettim kendisini. Yüksek lisansını da birincilikle bitirerek mezun olmuş. İlk kitabını ise 2008 yılının sonlarında yayınladı.Adı: ‘Bir İlişki 50 Günde Nasıl Kurtulur?’ Adına aldanmasak iyi olur sanırım. Kazara kitapçıda bu kitabı görsem ve adını okusam içini bile açmazdım herhalde. Yerim Seni ÖSS, Ben Dünyanın En Akıllı İnsanıyım gibi bilgi ve bilimsellikten çok abartı içeren kitaplar gibi geliyor adı. Ve ben yine şanslıyım ki kitabı sevgilim sayesinde bilinçli bir şekilde tanıdım diyebiliyorum.

Aslında Aile ve Evlilik Danışmanlığı dersim için bir kitap arayışı içerisinde olduğum zamanda karşılaştım. Gittim, aldım, okudum ve yarın kitapla ilgili sınıfa bir sunum yapacağım. Güzel güzel methedeceğim.

Kitabımız bir Türk kadını Canan’ın dilinden aktarılmış okuyucuya. Kurgu olmasına rağmen Ebru Hanım’ın mesleki deneyimlerini bir araya getirerek oluşturduğu bir roman. Kitap Canan ve Kemal adlı çiftin evlilik sorunlarını konu alıyor. 50 günlük aşama bir sembol gibi göründü bana. Yazar biraz da okuyucu kitlesini göz önünde bulundurmuş diye düşündüm. İlk günlerde Canan mutsuz bir kadın. Boşanmak istiyor. Kemal ise ilgisiz gibi görünen, kaba saba bir adam olmuş çıkmış. Canan bir arkadaşının önerisiyle aile terapisi almak için Kemal’i ikna ediyor. Ve konu başlıyor. 7 danışma seansının içeriğini özet olarak görebiliyoruz kitapta. Aynı zamanda psikolojik danışmanlık becerileri ve tepkilerini görebilmek fayda verici. Bir Psikolojik Danışman olarak buraları daha dikkat çekici buldum sanırım. İçerik Yansıtma, duygu yansıtma, yapılama, somutlama, gizlilik, gönüllülük ve diğerleri…Bazen kahkaha attığım yerler de oldu. Öfkelendiğim de.

Seanslar ilerledikçe gelişen aile ilişkileri daha ayrıntılı biçimde aktarılmış.

İlk kitabı olmasına rağmen bence güzel bir dil kullanmış yazar. Doğan Hoca’nın kitapları gibi mi acaba diye endişeliydim başlarken ama 2 günde bitirdim. Akıcı ve sade.

Kitabı satın almak için şu anda en uygun fiyatlı adres ilknokta.com ( 11.25 TL.) Piyasa fiyatı 15 TL.

Ebru Tuay Üzümcü 2 çocuk annesi ve aktör Levent Üzümcü ile evli. 2. kitabını da çıkarmak üzere olduğunu öğrendim. Bekliyoruz ve başarılarının devamını diliyoruz.

İlk Bahar Günlüğü

Emre — Sun, 05 Apr 2009 13:00:13 +0000

Ve bahar geldi. Kayısı ağaçlarının çicekleri tüm bahçeleri beyaza bürüdü. Kampüse giderken çevreyolundaki kayısıların oluşturduğu eşsiz güzellik 2 ay sonra Malatya’dan ayrıldığımda özleyeceğim şeyler arasında. Artık gündüzleri pencereyi açıp kuş ve oyun oynayan çocuk seslerini bilgisayarımın başında işitebiliyorum. Zaman zaman serin esen rüzgar beni üşütse de buna değiyor.

Bal arısı girdi bugün penceremden içeriye, gazete okuyordum. Tedirgin oldum onu ait olduğu yere doğaya döndürmek için kalktım yerimden. Ve gitti. Bazen sineklerde giriyor odama, kanat sesleri rahatsız ediyor. Onlarda gidiyorlar çok kalmadan. Bazıları geceleri misafirim oluyorlar ama çok rahatsız ettiler mi kapının önüne koyuyorum onları da. Misafirliğin abadından mahrum olanlardan onlar. Ev sahibini rahatsız eden türden misafirler. Hakediyorlar bu muameleyi bence. Yaz kış misafirim olan örümcekler var bir de. Onlara karşı pek misafirperver değilim. Yaşamaları için fırsat tanıyorum çoğu zaman ama direniyor kimisi…

Kar yağar ve heryer temizlenir derler ya ben hiç inanmam. Bahar gelince temizlenir her yer. Çiçekler açınca, kuşlar cıvıl cıvıl ötmeye başlayınca, insanları sokaklarda görünce. Aklıma hep Antalya gelir bu aylarda ve biraz da hüzün. Yine bitecek bu güzel günler diye düşününce. Ama değiyor buna. Tüm kışı yaz gelmesi için beklerim ben. Yaz demek özgürlük demek çünkü. Öğrenci için öğretmen için çalışan için… Yaz demek tatil demek yenilenme demek.

Bu odama giren arı geçen yılda uğramış mıydı acaba bana? Değişmiş biraz, biraz da kilo almış galiba. Ama hala arı, kızdığında iğnesini batırıveren türden. Ucuz kurtuldum gazabından. Oysa ki sadece gazete okuyordum, pencerem açık… Güle güle şimdilik, yarın yine gel olur mu? Ama dostça.

5 Nisan 2009

Güzel bir bahar Pazar’ı

HTML İle Dünyaya Bakmak

Emre — Thu, 11 Dec 2008 00:55:39 +0000

Videoyu buradan indirip izleyebilirsiniz.

Bilgi İşlem Daire Başkanlığı’na

Emre — Wed, 03 Dec 2008 23:18:29 +0000

11 ay kadar önce şurada yazmıştım ( wordpress.edu.tr ) Bu sabah Bilgi İşlem Daire Başkanlığı’na gönderdiğim mailini aynen aşağıda yazıyorum.

Sayın Bilgi İşlem Daire Başkanlığı Personeli’ne,

İnönü Üniversitesi web sayfasının gün be gün Wordpress’leşmesini ilgiyle takip etmekteyim. Hatta bazen tek tek bölümleri dolaşıp bu ara nerelerde Wordpress yazılımı kurulup, basit bir temayla güzel üniversitemin bir bilim yuvasının böyle basitleştirildiğini görüyorum.

Siz değerli bilgi işlem personeli bu göndereceğim e-postayı lütfen seslice o sukunet dolu odanızda okuyunuz. Yapacağım eleştirileri de gelişmek adına bir adım olarak görürseniz sizi daha az etkiler.

2 yıl kadar önceydi eski, sade, özensiz bir web sitesi idi www.inonu.edu.tr

Zamanla, Wordpress’inde yaygınlaşmasıyla baktık ki üniversitemizin web sayfalarında da bu özgür ve ücretsiz yazılım kullanılıyor ve bir bakıma da destekleniyordu. Bu sevindirici bir durumdu. Ama tahmin edemezdik ki sizin bizi sevinç içerisinde boğma girişiminde bulunacağınızı. Fakülte web sayfalarına Wordpress kuruldu, veritabanı kullanabilen blog sayfalarındaWordpress kullanıldı, topluluk sayfalarında Wordpress kullanıldı en son olarak da festival sayfasında Wordpress kullanıldı. Biz artık anladık ki ‘ Durmak yok, Wordpress’e devam’ politikası uygulanıyor.

Bir gün sabah kalktığımda acaba üniversitenin anasayfası da Wordpress’leşecek mi diye mübalağalı bir kaygı da yaşar oldum son zamanlarda. Ne gerek var veritabanıyla, yazılımla uğraşmaya bağla mevcut veritabanını da Wordpress’e olsun bitsin!

Bu kaygı hiç geçecek gibi değil ben de sayın bilgi işlem?

Üniversitemizin web omurgasını şöyle bir araştırdığımızda 2000′li yıllardan kalan çekirdek geliyor önümüze. Belediye kaldırımı sanki…

Yaptın mı ? Yaptım. Tamam bitti bırak!

Olmaz ki. Burası üniversite. Üniversite demek bilim demek, teknoloji demek, yenilik demek, gelişim demek.

O yıllardan kalma bilgiler, sayfa hataları, işlevsiz bölümler, acemice hazırlanan görsel tasarımlar, hep bir yerlerinden kırparak yenilenen kısımlar… Eski model bir araba gibi ama antika değil, bilakis harabe!

Otomasyon sistemi! Beni bu e-postayı atmaya teşvik eden son neden de bu. İçler acısı. Şu anda çalışmıyor. Çalışırken durum daha da içler acısı.

1 yılı aşkın süredir hatalı ve siz de biliyorsunuz. Bir girişimde sınıf başarım ilk 10′da, bir diğer girişimde en sonda! Çok mu zor bu sistemi yenilemek, güncellemek! Eğer zor ise siz ne iş yapıyorsunuz merak ediyorum?
O sistemde tahminim 2000′li yılların başından kalma. Garip ötesi renklerle bezenmiş…

Bir dizi eleştiri sayıyorum aşağıda belki ilgilenirsiniz diye;

- http://www.inonu.edu.tr/kongre/ şu adrese bir girip de bakın. akademik faaliyetler sayfası, 2002 yılından kalma kongrenin duyurusu var. Yenileri nerede?

- http://www.inonu.edu.tr/rektorluk/ rektörün konuşmaları bölümü. O sağ tarafta görünmeyen resim ne mi? Ben söyleyeyim Sayın rektörün fotoğrafı. Ne önemi var ki değil mi?

- http://ogrenci.inonu.edu.tr/ Öğrenci İşleri bölümünde kullandığınız temanın copyright ( telif hakları ) kısmını silivermişsiniz ama http://ogrenci.inonu.edu.tr/duyurular.htm buralarda tittle( başlık ) ları değiştirmeyi unutmuşsunuz.
Ki onu da geçtim şu temayı kullanmak ve ana sayfada farklı font/renklerde duyuru yazmak yerine Wordpress kursanız gönlümüz daha hoş olmuş olacak.

- http://www.inonu.edu.tr/ 4 yıldır bu üniversitedeyim , anasayfadaki tablo 4 yıldır aynı, hatta fotoğrafta.

- http://www.inonu.edu.tr/univeng/ Koskoca üniversitenin İngilizce yayınlanan bölümüne bakar mısınız. 1 sayfa. word dosyasıyla mı yapıldı?

- http://www.inonu.edu.tr/linkler/?menu=linkler&sub=links&tip=truni artık ülkemizde farklı üniversitelerde var, size de haber verelim. Onların da bağlantılarını ekleyin.

- http://www.inonu.edu.tr/deprem/ 2007′de takılan deprem istatistik raporları

- http://web.inonu.edu.tr/~sinavmerkezi/ Sınav merkezi bu yıl çalışmadı mı?

- Öğrenci mail sistemi ve otomasyon hakkında söyleyecek sözüm yok zaten. Web sayfalarınız kapanacak diye garip garip sayfalarda şifrelerimizi istediniz. Buna da anlama veremedik.

Buna benzer onlarca gülünç durum.

Altın hata! T.C. Üniversitesinin bir malı, yani devletin malı olan bir üniversite web sunucusu! Kişisel amaçlar için kullanılamaz! Bu sunucuda üniversiteyle ilişkisi olmayan başka bir alan adı park edilemez, yayınlanamaz. Bunu yapmak kanunen suç olmakla beraber buna sizin vicdanınız nasıl elveriyor merak ediyorum.
Neden mi bahsediyorum?

( link gizlendi ) neden her İnönü Üniversiteli’nin web sayfasının sahip olduğu uzantılara sahip değil de bir subdomain de?
Ya da veritabanı kullanma hakkı herkese verilmekte midir?
Yine (İsim gizlendi)’a ait olan – ( link gizlendi ) -( http://whois.domaintools.com/ ( link gizlendi ) ) nasıl oluyor da bu sunucu da barınabiliyor? Siz hepiniz buna göz mü yumuyorsunuz? Ya da bilmiyor musunuz?
Umarım bilmiyorsunuzdur!

O odada bulunan tüm personeli biraz olsun özveriye davet için yazdım bunları.Vicdanım daha fazla sessizliğe el vermediği için yazıyorum. Umarım beklentilerim doğrultusunda karşılık bulabirim…

Emre BAKIR

İnönü Üniversitesi

Psikolojik Danışma ve Rehberlik – 4

20 Yıl Önce Bugün

Emre — Sat, 07 Jun 2008 19:26:27 +0000

20 yıl önce bugün Isparta Doğumevi’nde kolay bir gün olmasa gerek annem açısından : )

Doğduktan kısa bir süre sonra küvezde geçen 1 hafta… ve ardından gelen yıllar.

Teşekkürler dostlarım,

Teşekkürler arkadaşlarım,

Teşekkürler hepinize… teşekkürler.

Buradan devam : http://www.pdrciyiz.biz/showthread.php?t=5044

Pek Muhterem Hocalarımız

Emre — Tue, 20 May 2008 11:13:11 +0000

Bu yazıyı yazmamak için kendimi çok defa tuttum… Yazmayayım, yazmayayım, yazmayayım…

Finallerimiz başlıyor pazartesi günü, yani 26 mayısta. Bugün günlerden 20 mayıs. Vizelerimizin üzerinden yaklaşık 2 ay geçti. Finallerimize 6 gün var ve bugün sabaha kadar 7 dersimizden vizesi açıklanan hiç sınav yoktu.

Bugün ilk sınavımız açıklandı; Çocuk Hakları. Bizim alana bir hayli uzak ve de işlevsiz olduğunu düşündüğüm bir ders. 85 almışım.

Psikolojik Danışma Kuramları, Kişilik Kuramları, Grupla Psikolojik Danışma, Psikolojik Ölçme Aracı Geliştirme, Sosyal Beceri Eğitimi, Kurum Deneyimi vizesini bilmediğim derslerim.

Şimdi pek muhterem bir takım hocalarım demişlerdi ki bizim tek işimiz sınav kağıtlarını okumak değil… Saygım var birşey demiyorum. Birden fazla işleri olduğuna hiç şüphem yok. Ama neden o kadar işin arasında bu iş, iş gibi görünmemek te? O kadar öğrenci mağdur edilmekte!

Herkes sınavlarını bilse, ona göre hazırlansa pekala daha iyi olmaz mıydı? 2 ay da sınav mı okunur ( okunmaz ) !

Geçen dönem Psik. Dan. Kuramları’ndan bütünlemeye kalacağımı tahmin ediyordum, bu yüzden de bütünlemeye girer öyle giderim diye düşündüm memlekete. Tam 2 hafta tatilde final sınavımın açıklanmasını bekledim. Sınav bütünleme tarihinden önceki gece açıklandı. Mecburen 1 hafta sonraya ertelendi bütünleme sınavı da. Benim 2 haftam bomboş geçti. Benim gibi kimleri…

Pek muhterem bir takım hocalarım yine;

Bize ağır ödevler, sunumlar, raporlar vb.. yükümlülükler verirler. Ama gel gör ki bunlara dönüt almak pek mümkün değildir. Hatta öyle ki vize sınavımızın % 40′ını oluşturacak sunumuzu sunmak için 2 defa derse gittiğimiz halde hocamız derse gelmeyebilir!

Öylesine ilgililerdir ki bir kişiye haber salınsa 65 kişi o kadar sıkıntıya girmeyecek, sabahın erken saatlerinde kampüse git gel masrafına maruz kalmayacak. Ama bizim hocalarımız ilgililerdir!

Öylesine ki Kişilik Kuramları dersinin müfredatın yarısını ancak bitirebilirler, gerisini de biz evde tamamlamak zorunda kalırız.

Öylesine ilgililerdir ki Psikolojik Ölçme Aracı dersini 1 hafta bile işlemeden bizden ölçme aracı geliştirmemizi beklerler!

Öylesine ilgililrdir ki Kurum Deneyimi raporunu bir sürü işlevsiz dosyayla doldurmamızı beklerler ama ne kazandığımız konusunda 65 kişinin de söyleyecek çok az şeyi vardır!

Öylesine ilgililerdir ki….!

Burada susuyorum artık.