Ankara Seyahati’nin birinci ve ikinci günlerini yazdıktan sonra epey aksattım bloglamayı.

Bu sırada 2. Ankara seyahatimi yaptım geldim desem inanır mısınız : )

1 ayı geçti o güzel Ankara seyahatini gerçekleştireli, hergünü bambaşka hatıralarla dolu. Hatırlayabildiklerim eskisine göre daha az ya da zaman zaman aklıma geliyor. 3. günü de hatırladığım kadarıyla yazayım da dedim diğer günler ne olur bilemem.

Sabah yine kalktık 9 civarlarında… 2. günün gecesinde kısaca değindiğim gibi fotoğraf makinam ortalıklarda yoktu. Bir süre bakındık etrafa ama hala görünmüyordu… Bulamadık evde maalesef. Çıktık evden ve Beytepe’deyiz. Bu sefer kimlik kontrolü var nizamiyede… Ama ne kontrol? Görüşme için Tuncay Hoca’yı arayıp onay bile aldılar güvenlik elemanları. Saat 11.10 civarlarında ancak yanında olabildik Tuncay Hoca’nın.Daha doğrusu kapıda karşılaştık ve hemen yemeğe çıktık. O sırada kapıda Yasemin Hoca’yla da tanıştık ayaküstü… ( Yasemin AKMAN: Yök’teki PDR Programı değişikliğine imza atan 4 isimden birisi )
continue reading "Ankara Seyahati - 3"

Çarşamba günüydü… Metin’le beraber günlük alışveriş için dersten gelirken süpermarkete uğradık. 6 tane ekmek ve birkaç şey daha aldık, ardından kasaya yanaştık.

Kasiyer Kız ekmekleri okutacağı sırada;

Ekmekler 50 kuruş oldu dedi : )

Ben de Metin’e döndüm bari makarna alalım daha uygun…

Kasiyer kız yeniden;

Ona da zam geldi…

- Aç kalalım

Ama haklarını yemeyelim ekmeğin gramajını artırmışlar… Artırmışlar artırmasına da 30 kuruşluk ekmek bir anda % 70 zamlandırılır mı ?

Aldığımız 6 ekmeğin 2’sini koyduk biz de…

Hergün uğradığım market.. Ertesi gün yine uğradım, aynı kasiyer.

Yüzüme bakıp kıkırdadı…

Haa bakın makarnacı çocuk der gibi!

…
continue reading "Tavuk Döner + Ayran = 50 Kuruş"

Ankara Seyahetinin hatıralarını anlatmaya burada başlamıştım… 2. günün sabahından devam; ( 18 Mart 2008 )
Geç saatlere kadar uyumayınca sabah kalkması bir hayli zor tabi. Özellikle de Ercan için, adam çalışıyor… Ercan bizden önce kalkıp gitti okula saat 9 civarında da biz yataktan kalkabilme uğraşı veriyorduk, Ankara’nın 2. yorgun günü için. Apar topar kalktık ve hazırlandık. Saat 11.00′da Tuncay Ergene ile randevumuz vardı Beytepe’de. Ercan’ın tarif ettiği gibi dolmuşların geçtiği yere indik ve ARMADA dolmuşlarını bekliyorduk. Biraz sonra tabelasında ARMADA yazan dolmuş geldi biz yine de temkinli olmak için sorduk; ( Geyiği )

- Dayı Armada’ya gider mi?
- CIK..
- Eyvallah…
Biraz daha bekledikten sonra hem ARMADA yazıp hem de ARMADA’ya giden dolmuş geldi ve bindik. Beytepe’ye vardık saat 10.20 civarlarında. Gariptir ki ilk gün kimlik sorgulaması olmadan girebilmiştik kampüse.

Ders çıkışında bizimle buluşacak olan Fatma‘yı beklemek üzere bir cafe’ye oturduk, bişeyler atıştırdık kahvaltı niyetine. Fatma’da geldikten sonra yavaş yavaş fakülteye yol aldık ve Tuncay Ergene ile uzun zamandır beklenen görüşme. Tuncay Hoca’nın başka bir randevusu nedeniyle yaklaşık yarım saat süren bir bilgilendirme. Ertesi gün saat 11.00′da tekrar görüşmek üzere hoşkalınlar…
continue reading "Ankara Seyahati - 2"

İKİNCİ GÜLHANE FERMANI

170 yıllık bir olimpiyat koşusu bu.

Bundan yaklaşık 170 yıl önce, Mustafa Reşit Paşa’nın okuduğu Gülhane Hattı Hümayunu ile burada, Gülhane Parkı’nda yakıldı Hürriyet Olimpiyatı Meşalemiz.

Meşalenin geçtiği yerlerde Padişahlar tebaalarına; adalet, eşitlik, hukukun üstünlüğü vaat etti.

170 yıl bu vaatlerle geldi geçti.

170 yıl sonra yeniden aynı yerdeyiz. Hürriyet meşalesinin ilk yakıldığı yerde.

Hürriyet meşalesinin sönmüş ateşini yeniden yakmak için.

Uzun uzun yolları aşıp geldik, başımıza gelmeyen kalmadı.

1876’da anayasa ilan edildi. Tamam, şimdi adalet, eşitlik, özgürlük gelecek sandık, yanıldık, koyu bir istibdat rejimi ile karşılaştık.

1908 Devrimi oldu; Türkler, Ermeniler, Kürtler hep birlikte sokaklara çıktık, o günü Hürriyet Bayramı ilan ettik, kutladık. Çok partili hayata geçildi, sosyalist partiler kuruldu, feminist dergiler yayınlandı, grevler oldu, Meclis’te demokratik tartışmalar yaşandı.

Ama hürriyet meşalesinin ateşi kısa ömürlü oldu. İktidar ateşiyle yanıp tutuşanlar, bizi ateşten savaşlara soktular.
continue reading "Biz Bir Demokrasi Sınıfıyız Gülhane Parkında"

16 Mart Pazar günü akşam 8 sularında yola çıktık Malatya’dan…

Metin, Nevzat ve Emre…

www.pdrciyiz.biz’in ‘Psikolojik Danışmanlar Mesleki Kimliklerine Sahip Çıkıyor’ adlı projesiydi ziyaretimizin asıl sebebi.

Ankara; gidiyorduk ama kimi tanıyorduk? İletişime geçeceğimiz, yaklaşık 1 hafta boyunca etkileşimde bulunacağımız insanların büyük kısmını hayatımızda 1 defacık bile görmemiştik…

Otobüse 3 kişi bindik ve 2′li koltuklardan arda kalan tek koltukta birimiz oturmak zorundaydık. Bu ben olacaktım, bu durum öylesine gözüküyordu… Taa ki terminalden uzaklaşıpta yolcu almak için durduğumuzda yanıma oturacak kişinin sarhoş olduğunu anlama anıma kadar.

- Merhaba yeğen.

- Merhaba ( burnumun direğini kıracak Efes kokusu )

Koltuktan öne doğru eğilip Nevzat ve Metin’e ne demiştim ki o anda?

Böylece başlayan bir yolculuk… Her sıkıcı yol arkadaşı edindiğimde yaptığım gibi taktım kulaklıkları müzik dinledim 10 saatlik yolculuğun kendimle olduğum anlarında…Şişme yastığım patlak çıkınca mecburi bir durumdu birazda…

Saat 7 gibi AŞTİ’ye indik ki ben o andan itibaren MAŞTİ’ye benzer yanlarını bulmak için zorluyordum kendimi. İsim benzerliği ve işlevi haricinde benzer bir yanı yokmuş meğersem. Böylece bitti bu gereksiz sorgulamam
continue reading "Ankara Seyahati"

Ankara… İnsan yeni gittiği, görüşeceği insanların neredeyse tamamını ilk defa göreceği bir mekanda yabancılık çekmez mi?

1 hafta sonrasında Ankara’dan ayrılmak kolay olmayacak. Hepinize çok teşekkür ederim.

Tek Parti Olsun, Temiz Olsun,
Düzgün bir demokrasimiz olamadı bari adam gibi bir totalitarizmimiz olsun
DTP, AKP tamam, kaldı 48 parti! 

 “Madem Öyle Tek Parti Olsun, Temiz Olsun”

Cumhuriyet hiç bu kadar tehlikede olmamıştı

Bize okulda cumhuriyetin halkın kendi kendini yönetmesi olduğu öğretilmişti. Cumhuriyet ilan edilmişti, kaderimiz padişahın iki dudağı arasında değildi.

Şimdi anlıyoruz ki Padişah gemiye binip kaçtı diyenler bize yalan söylemişler. Padişah hiç bir yere gitmemiş sadece İstanbul’dan Ankara’ya taşınmış. Canı çekiyor,  DTP’yi kapatıyor. Canı sıkılıyor AKP’yi kapatıyor.

Padişah hazretleri zahmet buyurmuşlar, biz zavallı kullarına bir yığın da gerekçe ortaya sürmüşler.

Halbuki ne gerek vardı. Hukuk sizin iki dudağınızın arasında değil miydi zaten? Hepimiz de sizin sadık kullarınızdan başka neyiz ki?

Bugüne kadar yalancı çoban cumhuriyet tehlikede diye çokça bağırdı. Çok aldatıldık. Ama bu kez gerçekten inanın, cumhuriyet 1923’teki ilanından beridir hiç bu kadar ciddi ve sahici bir tehlike altında olmamıştı.
continue reading "Tek Parti Olsun, Temiz Olsun"