Özel bir çok anlamı olan şehir Antalya; ilk şehirdışı yolculuğu yaptığım ve kendimi bildim bileli de hep gidip geldiğim kent. Akşam saatlerinde koyuldum yola ve normalden 2 saat erken ulaştım, nasıl olduğunu hala bilmiyorum yol boyu uyudum.

İlk palmiye ağacını görüşüm, ilk kız kesişlerim, yabancı bir kıza ilk aşık oluşum, ilk denize girişim, ilk güneş yanığım, sivrisinek ısırığım, ilk köpeğim, geleceğimi şekillendiren örnek adamı tanıyışım, ergenliğim, Malatya’dan iple yazın gelmesini bekleyip düşünü kurduğum, tüm kışı burada olmak için yaşadığım şehir. Ben burayı hep sevdim hala da öyle…

Anılar ve düşler canımı acıtır. Yine acıtıyor. Bu otogara kaç insanla geldiğimi bilmem ama kimlerle geldiğimi hatırlarım. Yazıhaneleri unutamam, oturduğum bankları, beklediğim saatleri, anıları.

Güneşin doğmasını bekliyorum devlet sırrı işlerimi bir an önce bitirebilmek için ve hala üşüyorum. Ama titremiyorum. Bir sigara daha içsem kendime geleceğim gibi. Şöyle bir boy göstersem sokaklarda. Ben geldim yine desem. Ve beni karşılasa palmiye ağaçları, rüzgarında hışmıyla soğuk bir merhaba dese.

İçimi ısıtmak için bir kafeye giriyor ve çay içiyorum. Televizyonda akşamdan kalma haberlerin tekrarı var. Ankara’da otobüslerin AŞTİ girişi yaptığı o ıssız ama kestirme yolda bir genç öldürülmüş. Tüylerim ürperiyor o yoldan ne kadar çok gidip geldiğimi düşününce. Ve muhtemelen o gencin yaşadığı korkunun aynısını yaşadığım düşülünce…

http://www.haydikampa.com/

2) Isparta – Afyon (Sandıklı) ( Şubat ) 90 Km.

3) Afyon (Sandıklı) – Isparta ( Şubat ) 90 Km.

4)Isparta – Malatya ( 23 Şubat ) 909 Km.

5)Malatya – Ankara ( 16 Mart ) 661 Km.

6)Ankara – Malatya ( 23 Mart ) 661 Km.

7)Malatya – Ankara ( Nisan ) 661 Km.

8)Ankara – Malatya ( 20 Nisan ) 661 Km.

9)Malatya – Kayseri ( Nisan – Mayıs ) 341 Km.

10)Kayseri – Nevşehir (Kozaklı) ( Nisan – Mayıs ) 94 Km.

11)Nevşehir (Kozaklı) – Kayseri ( Nisan – Mayıs ) 94 Km.

12)Kayseri – Malatya ( Nisan – Mayıs ) 341 Km.

13)Malatya – Ankara ( 14 Mayıs ) 661 Km.

14)Ankara – Malatya ( 16 Mayıs ) 661 Km.

15)Malatya – Isparta ( Haziran ) 909 Km.

16)Isparta – Eğirdir ( Haziran ) 34 Km.

17)Eğirdir- Isparta ( Haziran ) 34 Km.

18)Isparta – Ankara ( 26 Haziran ) 421 Km.

19)Ankara – Adana ( 8 Temmuz ) 490 Km.

20)Adana – Mersin ( Taşucu) ( 12 Temmuz ) 170 Km.

21)Mersin ( Taşucu) – Adana ( 12 Temmuz ) 170 Km.

22)Adana – Ankara ( 13 Temmuz ) 490 Km.

23)Ankara – İzmir ( 30 Temmuz ) 579 Km.

24)İzmir – Aliağa ( 3 Ağustos ) 57 Km.

25)Aliağa – Balıkesir (Ayvalık) ( 7 Ağustos ) 80 Km.

26)Balıkesir( Ayvalık ) – Aliağa ( 7 Ağustos ) 80 Km.

27)Aliağa – İzmir ( 9 Ağustos ) 57 Km.

28)İzmir – Antalya ( 11 Ağustos ) 446 Km.

29)Antalya – Isparta ( 12 Ağustos ) 130 Km.

30)Isparta – Eğirdir ( 21 Ağustos ) 34 Km.

31)Eğirdir – Isparta ( 21 Ağustos ) 34 Km.

32)Isparta – Antalya ( 23 Ağustos ) 130 Km.

33)Antalya – Isparta ( 23 Ağustos ) 130 Km.

34)Isparta – Eğirdir ( 28 Ağustos ) 34 Km.

35Eğirdir – Isparta ( 28 Ağustos ) 34 Km.

36)Isparta – Malatya ( 13 Eylül ) 909 Km.

37)Malatya – Ankara ( 25 Eylül ) 661 Km.

38)Ankara – Isparta ( 27 Eylül ) 421 Km.

39)Isparta – Ankara  ( 4 Ekim ) 421 Km.

40)Ankara – Malatya ( 5 Ekim ) 661 Km.

41)Malatya – Ankara ( 10 Ekim ) 661 Km.

42)Ankara – Malatya ( 13 Ekim ) 661 Km.

43)Malatya – Ankara ( 27 Ekim ) 661 Km.

44)Ankara – Malatya ( 29 Ekim ) 661 Km.

45)Malatya – Ankara ( 16 Kasım ) 661 Km.

46)Ankara – Malatya ( 19 Kasım ) 661 Km.

47)Malatya – Ankara ( 5 Aralık ) 661 Km.

48)Ankara – Antalya ( 7 Aralık ) 544 Km.

49)Antalya – Isparta ( 7-8 Aralık ) 130 Km.

50)Isparta – Antalya ( 14 Aralık ) 130 Km.

51)Antalya – Malatya  ( 14 Aralık ) 948 Km.

52)Malatya – Akçadağ ( 9 Ocak ) 37 Km.

53)Malatya – Ankara ( 23 Ocak ) 661 Km.

54)Ankara – Malatya ( 30 Ocak ) 661 Km.

55)Malatya – Isparta ( 11 Şubat ) 909 Km.

56)Isparta – Ankara ( 21  Şubat ) 421 Km.

57)Ankara – Malatya ( 22 Şubat ) 661 Km.

24.179 Km.

Ne demek?

Türkiye’yi en doğusundan en batısına 16 defa gitmek demek,

Türkiye’yi en kuzeyinden en güneyine 36 defa gitmek demek,

Bir öğrenci için makul seviyede bir rekor denemesi demek,

Otobüs, tren, uçak biletlerine yatırılmış bir küçük servet demek,

Çok okuyan mı, çok gezen mi bilir sorusuna tekrar cevap arayışı içerisine girmek demek,

Bunların hiçbirisi olsun diye gitmedim bu kadar yolu. Öğrenci iken gezip görülmezse daha bir daha ne zaman?

Bu sırada 2. Ankara seyahatimi yaptım geldim desem inanır mısınız : )

1 ayı geçti o güzel Ankara seyahatini gerçekleştireli, hergünü bambaşka hatıralarla dolu. Hatırlayabildiklerim eskisine göre daha az ya da zaman zaman aklıma geliyor. 3. günü de hatırladığım kadarıyla yazayım da dedim diğer günler ne olur bilemem.

Sabah yine kalktık 9 civarlarında… 2. günün gecesinde kısaca değindiğim gibi fotoğraf makinam ortalıklarda yoktu. Bir süre bakındık etrafa ama hala görünmüyordu… Bulamadık evde maalesef. Çıktık evden ve Beytepe’deyiz. Bu sefer kimlik kontrolü var nizamiyede… Ama ne kontrol? Görüşme için Tuncay Hoca’yı arayıp onay bile aldılar güvenlik elemanları. Saat 11.10 civarlarında ancak yanında olabildik Tuncay Hoca’nın.Daha doğrusu kapıda karşılaştık ve hemen yemeğe çıktık. O sırada kapıda Yasemin Hoca’yla da tanıştık ayaküstü… ( Yasemin AKMAN: Yök’teki PDR Programı değişikliğine imza atan 4 isimden birisi )

Ardından arabayla Yeşil Vadi’ye doğru yol aldık. Fakülte bahçesinden ayrılırken İbrahim Yıldırım’la da karşılaştık ve yemekte bize eşlik etmek üzere selamlaşmalar…

Yeşil Vadi’deyiz… Güzel bir yemek, sohbet, projemiz, ayrıntılar, Metin, Ben, Nevzat, İbrahim Yıldırım ve Tuncay Ergene… İbrahim Yıldırım’dan meslek odası konusundaki güzel gelişmelerin ayrıntıları ve yemek üzerine içilen türk kahveleri.

Yemek bitiminde çekilen fotoğraflar… Ardından Beytepe kampüsünde biraz gezi sonrasında kayboluş : )

Fatma imdadımıza yetişti : ) Metin’le Nevzat’ı yolcu etmenin vakti yine geldi, Armada, Vatan Bilgisayar vb. yerleri gezmek istiyorlarmış

Ardından tekrar BAM’dayız : ( Özlem, Gülşah, Fatma, Seda, Bilal…

Fotoğraf makinası belki de BAM da unutulmuştu önceki akşam : ) Teşekkürler Özlem.

Öğleden sonra Beytepe’den ayrılma sırası bizdeydi… Güle Güle Beytepe.

Nev-i şahsıma Münhasır saatler ve ardından Nuri’lerin evinde iyi geceler Ankara!

- Dayı Armada’ya gider mi?
- CIK..
- Eyvallah…
Biraz daha bekledikten sonra hem ARMADA yazıp hem de ARMADA’ya giden dolmuş geldi ve bindik. Beytepe’ye vardık saat 10.20 civarlarında. Gariptir ki ilk gün kimlik sorgulaması olmadan girebilmiştik kampüse.

Ders çıkışında bizimle buluşacak olan Fatma‘yı beklemek üzere bir cafe’ye oturduk, bişeyler atıştırdık kahvaltı niyetine. Fatma’da geldikten sonra yavaş yavaş fakülteye yol aldık ve Tuncay Ergene ile uzun zamandır beklenen görüşme. Tuncay Hoca’nın başka bir randevusu nedeniyle yaklaşık yarım saat süren bir bilgilendirme. Ertesi gün saat 11.00′da tekrar görüşmek üzere hoşkalınlar…

Elimizde Tuncay Ergene imzalı Ruh Sağlığı Politikası kitapları

Bizi Beytepe’de avutma sırası Özlem’de… Fatma’nın danışması var ve Özlem’in de yarım saat sonra dersi… City’e kadar bize eşlik eder ve o da gider… Malatya’nın bağrından kopup gelmiş 3 cağız gibi delikanlı yalnız başına bırakılır mı yahuu?

Geyik, muhabbet, yemek vb. şeylerle geçen saatlerin ardından yine başka bir cafe BAM. Bu sefer bize eşlik eden isim Gülşah… Yine muhabbetler

Ne kadar kaldığımızı hatırlamadığım ama oturmaktan kök saldık diyebileceğimiz kadar çok NAHO (emin değilim isminden ), City, BAM, Mayhoş cafe saatleri… Akşam yemeği vakti geldiğinde Mayhoş’tayız. Bize eşlik eden Beytepeli sayısında artış var

Özlem, Fatma, Zehra, Emran, Gülşah ve biz. Yemek ve muhabbet faslının ardından kalktık ve durağa doğru yürüdük. Metin’le Nevzat’ı uğurladıktan sonra ben hala Beytepe’deyim… – Beytepeli -

Yemek ekibiyle bir süre kampüste yürüyüş ve Tekrar o cafelerden birinde oturuyor buldum kendimi, City’deyiz…

Güzel dakikalar, fotoğraflar…

100. Yıl’a yollanmanın vakti geldi heralde. yavaş yavaş yol alıyorum… Garip bir şekilde Ercan’ın evini bulabildim fakat evde değiller

Yolda gelirken düşündüğüm tek şey; günün yorgunluğunun ardından biraz dinlenebilmek. Meğer okey oynamak üzere kahvede olmamız gerekiyormuş. Hadi bakim…

Ercan’la ben, Metin’le Nevzat… Kazanan tarafı tahmin ediyor olsanız gerek?

Ardından evdeyiz… Yine uzun süren muhabbetler belki de uyumalıyız. Uyumadan önce fotoğraflara bakmak geldi içimden. Ama fotoğraf makinası ortalarda yoktu. Nerelerdeydi kiiim bilir ki?

2. geceye de iyi uykular Ankara.

Metin, Nevzat ve Emre…

www.pdrciyiz.biz’in ‘Psikolojik Danışmanlar Mesleki Kimliklerine Sahip Çıkıyor’ adlı projesiydi ziyaretimizin asıl sebebi.

Ankara; gidiyorduk ama kimi tanıyorduk? İletişime geçeceğimiz, yaklaşık 1 hafta boyunca etkileşimde bulunacağımız insanların büyük kısmını hayatımızda 1 defacık bile görmemiştik…

Otobüse 3 kişi bindik ve 2′li koltuklardan arda kalan tek koltukta birimiz oturmak zorundaydık. Bu ben olacaktım, bu durum öylesine gözüküyordu… Taa ki terminalden uzaklaşıpta yolcu almak için durduğumuzda yanıma oturacak kişinin sarhoş olduğunu anlama anıma kadar.

- Merhaba yeğen.

- Merhaba ( burnumun direğini kıracak Efes kokusu )

Koltuktan öne doğru eğilip Nevzat ve Metin’e ne demiştim ki o anda?

Böylece başlayan bir yolculuk… Her sıkıcı yol arkadaşı edindiğimde yaptığım gibi taktım kulaklıkları müzik dinledim 10 saatlik yolculuğun kendimle olduğum anlarında…Şişme yastığım patlak çıkınca mecburi bir durumdu birazda…

Saat 7 gibi AŞTİ’ye indik ki ben o andan itibaren MAŞTİ’ye benzer yanlarını bulmak için zorluyordum kendimi. İsim benzerliği ve işlevi haricinde benzer bir yanı yokmuş meğersem. Böylece bitti bu gereksiz sorgulamam

Biz bavullarımızı henüz indirmiştik ki Nuri belirdi yanımızda. Nuri kim?

Nuri Nevzat’ın Kayseri’den arkadaşı. Gazi Üniversitesi İktisat 3. sınıf. Bizi karşılamaya gelecek ve 1 haftaya yakın kahrımızı çekecek olan ilk tanımadığımız kişi

Bavullarımızı alıp AŞTİ’nin labirent gibi koridorlarından Metro’ya indik. 2 defa o yoldan gitmeme rağmen rehber olmadan yapamam sanırım!

Vee EGO’yla ilk tanışmamız. Ankara’da ilk dikkatimi çeken durumlardan birtanesi de reklam panolarıydı…Birçoğunda ‘BURAYA BAKARLAR’ yazılı reklam vermeye teşvik edici ilanlar vardı. Ama hiçbirisine de ilan verilmemişti. Gerçekten insanlar oraya bakıyorlardı. Ben 1 hafta boyunca baktım, insanların baktığı o yerlerde neden reklam yok diye…

Bir sonraki durağımız Kurtuluş’tu. AŞTİ’den doğruca gelmiştik Kurtuluş’a. Kıbrıs Caddesi – İş Bankası üzeri. Nuri’nin dayısıyla beraber yaşadığı o şirin evin adresi.

Eve girdik kahvaltı, dinlenme ve uyku faslıyla geçen saatler…Nuri’yle de hiç yeni tanışmış bir halimiz yok

Benim için biraz kaygılı, Nevzat ve Metin içinde eğlenceli bir gündü sanırım. Saat 15.00 civarında evden ayrıldık. Nuri’nin deyimiyle adet olan Ankara mekan ziyaretlerini gerçekleştirmek için. İlk durak Anıtkabir. 2 saate yakın müze gezisi ve sonra hediyelik satış bölümü… Nevzat’ın 5 gün sonraki doğumgününe yatırım addettiği bize hediye alma anı

2 saati bulan ziyaretin ardından ayrıldık Anıtkabir’den. Yürüyerek Kızılay’a doğru gidiyoruz… Kızılay, insanlar, kalabalık ve Ankara resmiyeti. Buluşma anı yaklaştıkça tedirginliği artan ben ve Ankara’nın tadını çıkaran Nevzat, Metin ikilisi.

Kızılaydayız… Namı değer Karanfil sokakla tanışmak için atıyoruz adımlarımızı. Akşam Yemeği vakti diyordu midemiz bize ve onun sesini dinledik.

Saat 18.30 Gima önü. Heyecan, kaygı, tedirginlik, sevinç, mutluluk vb. duyguların hepsinin bir arada bulunduğu ender anlardan.

Gima önü diye tarif edilen yerde bir Gima arayışına girmemek lazımmış meğerse, bunu da çok fazla sorgulamamak. Ankara’dayız hemşerim, herşey resmiiii.

Telefonda seni göremiyorum diyen bir ses ve karşımda Özlem. Haa haa haa… Bu kalbin atışları yavaşlamalı, hakim olmalıyım o kanın tüm vucuduma çivi çakar gibi hızlı yayılmasına

Karanfil sokak civarlarında özensiz bir çiçekçi tarafından özensizce yapılmış kırmızı gül ve yürüyüş. Kahve evine doğru… Ve oradayız. Mistik ve otantik bir hava, harika bir mekan. Kaygım, endişem kontrol edilebilir düzeyde. Vücuduma hükmedebiliyorum 1 saat evveline nisbeten. Kahve faslından sonra tekrar Kızılay’ın sokaklarında yürüyüş, hiç eksilmeyen kahkahalar…

Saat 21.15 civarında Ercan’la Gima önünde buluşma faslı yaklaşıyordu. Geceyi de Ercan’ın evinde geçirmek üzere. Kızılay’da Metro’dan ayrılış ve Gima olmayan Gima’ya doğru yürüyorum. Vardığımda Nevzat, Metin ve Ercan beni bekliyor olacaklardı zaten. 2 yıla yaklaşan bir hasb-i halimiz olmasına rağmen Ercan’la da ilk yüzyüze görüşmemiz. Ve yine hiç yabancılık yok. 100. yıl- Balgat minübüslerine binmek üzere Güvenpark’ın yukarısına doğru yürümeye başladık. Gece acıkma olasılığımızı gözönünde bulundurarak simitleri almayı da unutmadık

Ercan mutfağını sadece buzdolabı bulundurmak için kullandığı için bu gereksinim

Dolmuşta devam eden muhabbetler ve 100. yılda indik. Biraz alışveriş hemen yakındaki süpermarketten. Ardından Ercan’ın evindeyiz. Gece boyu uzun uzadıya devam eden muhabbetler. 3-4′ü bulan saat ve belki de uyku vaktidir. Sabah bizi Beytepe bekliyor. Aslı maksadımızın heyecanı var yine… İyi uykular Ankara.

1 saatlik bir yolculuk sonucu vardık kaplıcalar diyarı Sandıklı’ya… Yazdan beri gitmemiştim özlemişim gerçekten. Suyu her koşulda seviyorum. Sıcak soğuk

( Aralık ayında denize girmiş birisiyim desem sanırım sevgimin derecesi anlaşılır )

Sandıklı da mevut bir çok seçenek var… Ailenizle arkadaşlarınızla vb. gittiğinizde hiç sıkıntı yaşamazsınız. Aileler için evler var günlük kiralanan, fiyatları da oldukça uygun. Bunların kontrolü belediye de. Ayrıca belediyenin çamur banyosu, kaplıca, sauna, hamam, yüzme havuzu vb. gibi seçenkleri de var. Ben hiç denemedim.

Hüdai kaplıcaları denen yer ( Sandıklı’da kaplıcaların olduğu yer )  çok şirin küçücük bir yer.

Bizim için en uygunu Termal otelin kaplıcaları. 10 Ytl. giriş ücretiyle; Kaplıca, hamam, sauna, spor merkezi, soğuk havuz seçeneklerinin hepsinden yararlabiliyorsunuz.

Yazın giderseniz alışveriş yapacak dükkanlar bulabilirsiniz. Ama eğer kış aylarında gidecekseniz yanınıza yiyecek içecek almanızı tavsiye ederim…