Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, “Fast live”, “Fast food”, “Fast music”, “Fast love”…
Dikte ettirilen “yükselen değerler”, “in” ler, “out” lar…
Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi.
Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?
İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?
Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?
Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?
Müşfik KENTER
Kasım 22nd, 2007 at 01:20
Dokunabilir misiniz gözyaşlarıma mouse’unuzla
)
Çok güzel bir yazı teşekkürler paylaştığın için Emrecim
)
Kasım 22nd, 2007 at 02:12
cok gusel emre. paylaşım için saol (pdrciyiz.biz’den kalma bi alışkanlık ola gerek
)
bu aralar sıkıntım..
ogrenci..(velisi!)
büyüksehir sıkıntısı..
6 da uyan..
7 de servise..
8 de okuldasın..
16 ya kadar ders..
17 de evdesin tekrar..
her gün en az 2 saat ödev..
yatma saat 21..
bu ogrenciler henuz 7-11 yas arasında..
mutsuzlar-huzursuzlar-doyumsuzlar…
gözlerinin icine bakınca “ben yorgunum, yoruldum, bir de sen baslama” demekteler her kim birsey sormaya kalkarlarsa..
sınıf öğretmenleri.. “ilahları”
anne babanın; “tek uğrası…”
tek beklentileri (durum icinde: ütopyalar) var!
YÜKSEK akademik başarı..
nasıl olduğu önemli değil… ne olduğunu onemli..
acımasızlaştıklarını kabul etmiyorlar..
her sınıf kademesi icin 10 ar sayfalık yıllık çalışma planı hazır..
müfettiş gelince göstermek icin..
verimli ders calışma-davranış değiştirme-özgüven… bi çok..dokuman üstünde..
MEB’ in kazandırmayan kazanımları..
bir sürü konu başlığı..
neye yararki bu çocuklar 2 sene sonra dershaneye gitmek için kızılaya indiğinde “sudan çıkmış balığa dönerse”
tüm yıl boyunca tek kazandırmak istediğim “sey” bunu yaşamasınlar(?)..
… bugun (22,11,2007) bi öğrencimi yüzü asıkken gördüm.. 1 sınıf..
) şimdilik dedemlerde kalıyorum. ne zaman eve doneceğim bilmiyorum. “ben annemi özledim.”
—seni üzen ne……..?
-ödevlerimi aksatacağımdan korkuyorum?
—ödevlerini mi yapmakta güçlük çekiyorsun yoksa başka bir neden mi?
- hayır.. annem 2 gündür hastanede. bir kardeşim oldu. erkekmiş. (henuz göremedi de
açık mı?
Kasım 22nd, 2007 at 02:19
.