Dün bu ay ki para harcama rekorumun sonunu getirmek üzere, bursumdan kalan son parayla çıktım çarşıya, kendime bir ayakkabı almak için. Gezip tozduktan sonra beğendim, sıkı bir pazarlık sonrası şık bir ayakkabı aldım, mutlu mutlu döndüm evime. Uzun zaman sonra ayakkabı almıştım, farklı bi histi
Taa ki 1 saat öncesine kadar. Arkadaşın evine gittik başka arkadaşlarla beraberce, dalgınlığımdan ayakkabılarıda dışarıda unutmuşum. Bir kaç saat oturup dışarıya çıktığımdaysa korktuğum şey başıma geldi. Çıkmadan önce içimden geçirmiştim çünkü
Ayakkabılarım yerinde değildi. Sinirlendim, kızdım, bir de bu yetmezmiş gibi olaya gülen diğer arkadaşlarımla da tartıştım moralim iyice bozuldu. Buldum bir ayakkabı geldim kafeye. Sinirli bi halde de bunları yazdım, garibimsi hallerim hala üzerimde.

Eylül 30th, 2007 at 23:27
abicim çok geçmiş olsun insanları bu mübarek ramazan ayıda ıslah etmediyse nasıl ıslah olacaklar bilmiyorum:(