‘Ancak maalesef biz bu değerlerimizi, farklılıklarımızı tükettik. Kaybedenler sadece gidenler olmadı. Kaybeden sadece gitmek zorunda olanlar ve acı çekenler değil, bizler kaybettik. Onlar bolluğu da bereketi de beraberinde götürdü. Bir daha bu coğrafyanın tek bir farklılığını, tek bir değerini yitirmeyeceğiz. Lütfen sizlerden ricam toprağınıza geri dönün.’ diye sesleniyordu Osman... 

Burada bir adet var, belki bazılarınız biliyordur; şafak saymak. Asker kışlaya girdiği günden itibaren belli bir süre orada kalır ve geçirilen süreler toplam süreden düşülerek sayılmaya başlanır. İşte askeri jargonun zorunlu mağdurlarının her gün bahis olan konuşmalarından birisi de bu. Şafak kaç tertip, şafağını söyle de bi içimiz rahat etsin gibi cümleler hiç usanılmadan günlerce... 

…Vicdani red ve bedelli askerlik tartışmalarından başlayalım. Vicdani red öldürmeyi ve öldürme sanatını öğrenmeyi reddetmek ve bu süreyi insanlık için yararlı başka işlerde kullanmayı istemek anlamına gelmektedir. Avrupa ülkelerinde yasal olan ve bir insan hakkı olarak kabul edilen vicdani red ülkemizde hala yasadışı, hatta konuşulması, tartışılması bile tabu olarak kabul ediliyor.... 

…O da tedirginlikten ovuşturuyordu ellerini. Salonun zeminini kaplamış olan parkenin üzerine ayakkabıların sürtmesiyle oluşan siyah plastik izlerini takip ediyordu gözleri. Uğultuya benzeyen biçimde kulaklarına ulaşan ofis gürültüsü ve içerisinde kaybolduğu sessizlik. Aklına bir an gelip sonra hemen giden ya da gelip öylece kalakalan düşünceler de aynı etkiyi yaratıyordu. Adı sessizlik. Sehpanın... 

Hayal et cennetin olmadığını Denersen bu kolay Altımızda cehennem yok Üstümüzde sadece gökyüzü Hayal et bütün insanların bugün için yaşadığını Hayal et ülkeler olmasa Bunu yapmak zor değil Uğruna ölünecek ve ya öldürülecek bir şey yok Hayal et bütün insanların Barış içinde yaşadığını Bana bir hayalci diyebilirsin Ama ben tek değilim Umarım bir gün sende bize katılırsın Ve... 

Geçmişe ve gelmekte olana, yaşanmışa ve yaşanılamayanlara, insanlara, hayvanlara, adalete, dağa, taşa, börtüye böceğe, kanuna, düzene, alışılmış olana, saygı duyulana, sisteme, siyasete, insana, insana ve diğer insana, sonsuzluğa, yok olmaya, ölüme, ölümsüzlüğe, sevgiye, sevgiliye, sevilene ve sevilemeyene, türke, kürde, aleviye, sünniye, hristiyana, museviye, ateiste, deiste, insana işte... 

Böyle buyurdu Hayyam: “Bu dünyaya kendi isteğimle gelmedim ben; Şaşkınlıktan başka şeyim artmadı yaşarken. Kendi isteğimle de gidiyor değilim şimdi, niye geldik kaldık, niye gidiyoruz bilmeden. Felek doğruyu eğriyi tartaydı, Her işine güzel demek kolaydı. Böyle mi yaşardı iyiler dünyada, Evrenin özü doğruluk olaydı.” Gönül, her an sevdiğinin kapısında ol; Her istediğini onda...