Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz,düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz,ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez,dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız,çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu,sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu,uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

Khalil Gibran

Teşekkür K. Herzem ; )

10. ayın istatistiklerini bir hayli geciktirdim, istatistikleri düzenli takip edenlerden özür dilerim.

10. ayımızda üye artışı, alexa sıralaması yine tırmanıştaydı. Tabi bunlar altyapı güçlendirilmesini de beraberinde getirdi. Aylık trafik akışı 30 gb. oldu.

Ve artık forum lisansımızı da aldık. En mümkün olan şekilde hukuki sorumlulukları yerine getirmeye çalışırken lisans sorunu aklımı kurcalayıp duruyordu onu da hallettik sonunda.

Üye sayımız 7.000′i aştı. 1 yılda 10.000 hedefime erişemesem de yakınındayız : )
Devamını Oku "10 Ayda Pdrciyiz.Biz"

Ankara Seyahati’nin birinci ve ikinci günlerini yazdıktan sonra epey aksattım bloglamayı.

Bu sırada 2. Ankara seyahatimi yaptım geldim desem inanır mısınız : )

1 ayı geçti o güzel Ankara seyahatini gerçekleştireli, hergünü bambaşka hatıralarla dolu. Hatırlayabildiklerim eskisine göre daha az ya da zaman zaman aklıma geliyor. 3. günü de hatırladığım kadarıyla yazayım da dedim diğer günler ne olur bilemem.

Sabah yine kalktık 9 civarlarında… 2. günün gecesinde kısaca değindiğim gibi fotoğraf makinam ortalıklarda yoktu. Bir süre bakındık etrafa ama hala görünmüyordu… Bulamadık evde maalesef. Çıktık evden ve Beytepe’deyiz. Bu sefer kimlik kontrolü var nizamiyede… Ama ne kontrol? Görüşme için Tuncay Hoca’yı arayıp onay bile aldılar güvenlik elemanları. Saat 11.10 civarlarında ancak yanında olabildik Tuncay Hoca’nın.Daha doğrusu kapıda karşılaştık ve hemen yemeğe çıktık. O sırada kapıda Yasemin Hoca’yla da tanıştık ayaküstü… ( Yasemin AKMAN: Yök’teki PDR Programı değişikliğine imza atan 4 isimden birisi )
Devamını Oku "Ankara Seyahati - 3"

Çarşamba günüydü… Metin’le beraber günlük alışveriş için dersten gelirken süpermarkete uğradık. 6 tane ekmek ve birkaç şey daha aldık, ardından kasaya yanaştık.

Kasiyer Kız ekmekleri okutacağı sırada;

Ekmekler 50 kuruş oldu dedi : )

Ben de Metin’e döndüm bari makarna alalım daha uygun…

Kasiyer kız yeniden;

Ona da zam geldi…

- Aç kalalım

Ama haklarını yemeyelim ekmeğin gramajını artırmışlar… Artırmışlar artırmasına da 30 kuruşluk ekmek bir anda % 70 zamlandırılır mı ?

Aldığımız 6 ekmeğin 2’sini koyduk biz de…

Hergün uğradığım market.. Ertesi gün yine uğradım, aynı kasiyer.

Yüzüme bakıp kıkırdadı…

Haa bakın makarnacı çocuk der gibi!

…
Devamını Oku "Tavuk Döner + Ayran = 50 Kuruş"

Ankara Seyahetinin hatıralarını anlatmaya burada başlamıştım… 2. günün sabahından devam; ( 18 Mart 2008 )
Geç saatlere kadar uyumayınca sabah kalkması bir hayli zor tabi. Özellikle de Ercan için, adam çalışıyor… Ercan bizden önce kalkıp gitti okula saat 9 civarında da biz yataktan kalkabilme uğraşı veriyorduk, Ankara’nın 2. yorgun günü için. Apar topar kalktık ve hazırlandık. Saat 11.00′da Tuncay Ergene ile randevumuz vardı Beytepe’de. Ercan’ın tarif ettiği gibi dolmuşların geçtiği yere indik ve ARMADA dolmuşlarını bekliyorduk. Biraz sonra tabelasında ARMADA yazan dolmuş geldi biz yine de temkinli olmak için sorduk; ( Geyiği )

- Dayı Armada’ya gider mi?
- CIK..
- Eyvallah…
Biraz daha bekledikten sonra hem ARMADA yazıp hem de ARMADA’ya giden dolmuş geldi ve bindik. Beytepe’ye vardık saat 10.20 civarlarında. Gariptir ki ilk gün kimlik sorgulaması olmadan girebilmiştik kampüse.

Ders çıkışında bizimle buluşacak olan Fatma‘yı beklemek üzere bir cafe’ye oturduk, bişeyler atıştırdık kahvaltı niyetine. Fatma’da geldikten sonra yavaş yavaş fakülteye yol aldık ve Tuncay Ergene ile uzun zamandır beklenen görüşme. Tuncay Hoca’nın başka bir randevusu nedeniyle yaklaşık yarım saat süren bir bilgilendirme. Ertesi gün saat 11.00′da tekrar görüşmek üzere hoşkalınlar…
Devamını Oku "Ankara Seyahati - 2"

İKİNCİ GÜLHANE FERMANI

170 yıllık bir olimpiyat koşusu bu.

Bundan yaklaşık 170 yıl önce, Mustafa Reşit Paşa’nın okuduğu Gülhane Hattı Hümayunu ile burada, Gülhane Parkı’nda yakıldı Hürriyet Olimpiyatı Meşalemiz.

Meşalenin geçtiği yerlerde Padişahlar tebaalarına; adalet, eşitlik, hukukun üstünlüğü vaat etti.

170 yıl bu vaatlerle geldi geçti.

170 yıl sonra yeniden aynı yerdeyiz. Hürriyet meşalesinin ilk yakıldığı yerde.

Hürriyet meşalesinin sönmüş ateşini yeniden yakmak için.

Uzun uzun yolları aşıp geldik, başımıza gelmeyen kalmadı.

1876’da anayasa ilan edildi. Tamam, şimdi adalet, eşitlik, özgürlük gelecek sandık, yanıldık, koyu bir istibdat rejimi ile karşılaştık.

1908 Devrimi oldu; Türkler, Ermeniler, Kürtler hep birlikte sokaklara çıktık, o günü Hürriyet Bayramı ilan ettik, kutladık. Çok partili hayata geçildi, sosyalist partiler kuruldu, feminist dergiler yayınlandı, grevler oldu, Meclis’te demokratik tartışmalar yaşandı.

Ama hürriyet meşalesinin ateşi kısa ömürlü oldu. İktidar ateşiyle yanıp tutuşanlar, bizi ateşten savaşlara soktular.
Devamını Oku "Biz Bir Demokrasi Sınıfıyız Gülhane Parkında"

16 Mart Pazar günü akşam 8 sularında yola çıktık Malatya’dan…

Metin, Nevzat ve Emre…

www.pdrciyiz.biz’in ‘Psikolojik Danışmanlar Mesleki Kimliklerine Sahip Çıkıyor’ adlı projesiydi ziyaretimizin asıl sebebi.

Ankara; gidiyorduk ama kimi tanıyorduk? İletişime geçeceğimiz, yaklaşık 1 hafta boyunca etkileşimde bulunacağımız insanların büyük kısmını hayatımızda 1 defacık bile görmemiştik…

Otobüse 3 kişi bindik ve 2′li koltuklardan arda kalan tek koltukta birimiz oturmak zorundaydık. Bu ben olacaktım, bu durum öylesine gözüküyordu… Taa ki terminalden uzaklaşıpta yolcu almak için durduğumuzda yanıma oturacak kişinin sarhoş olduğunu anlama anıma kadar.

- Merhaba yeğen.

- Merhaba ( burnumun direğini kıracak Efes kokusu )

Koltuktan öne doğru eğilip Nevzat ve Metin’e ne demiştim ki o anda?

Böylece başlayan bir yolculuk… Her sıkıcı yol arkadaşı edindiğimde yaptığım gibi taktım kulaklıkları müzik dinledim 10 saatlik yolculuğun kendimle olduğum anlarında…Şişme yastığım patlak çıkınca mecburi bir durumdu birazda…

Saat 7 gibi AŞTİ’ye indik ki ben o andan itibaren MAŞTİ’ye benzer yanlarını bulmak için zorluyordum kendimi. İsim benzerliği ve işlevi haricinde benzer bir yanı yokmuş meğersem. Böylece bitti bu gereksiz sorgulamam
Devamını Oku "Ankara Seyahati"